|
OÄŸuzlar Orta Asya da Kıpçaklarla uÄŸraÅŸtıktan sonra MoÄŸalların baskısıyla Horasan’dan kalkıp ‘Halep- Urfa - G.Antep ve çevrelerinde gelip konaklarlar., ‘Boz Oklar ve Üç Oklar’ olarak ikiye ayrılan Türkmenlerin 40 bin çadırdan oluÅŸtukları bir çok kaynaklarda görülmektedir.
Ne var ki, Anadolu’da iskanı yapılan büyük Türk aÅŸiretleri her zaman parçalanma siyasetine tabi tutulmuÅŸ. Aynı aÅŸirete baÄŸlı zümreler birbirinden uzak Anadolu’nun muhtelif bölgelerine dağıtılmış.
Bu usül yeni değildi, Türk Moğal imparatorluğunun kurucusu Cengiz Han tarafından ve bir çok büyük Türk uruğlarını dağıtmak suretiyle, yine aynı isim altında küçük küçük zümreler halinde yaşayan oymaklar şeklini almıştı. Bu siyaset Selçuklular da ve daha sonra Osmanlılarda da görüldü.
Yirmi dört OÄŸuz boyları arasından birinin ismi de BeÄŸ Dililer dir. Bunlardan bir kısmı gelip Yıldızeli yaylalarında yaylar. Birisi GüneÅŸ DiÄŸer ikisi de Boyun adını taşıyan yerleÅŸme alanlarında ‘Deve TaÅŸ- Boz üyük ve Yellice’ye baÄŸlı Alaca Han’a yerleÅŸirler.
İsaköyü Beğleri Alaca Han da bir süre kaldıktan sonra kış aylarında tohma su kenarlarında kışlar ve bir yandan da yer arama çabaları sürer. Genelde Arguvan ve çevrede aynı yolu takip edip gelip bu günkü yerlerde geldikleri yerlerin adı ile 46 köy bulunmaktadır. 14 yy, başlarında, birbirine yakın tarihlerde bu yöre köyleri bir Oğuz Türkmen köyleri olarak oluşur ve o önemini de korurlar.
Ä°saköyü BeÄŸlerinden ‘Abbas BeÄŸ- Yusup BeÄŸ’ iki kardeÅŸ tahminen 14 yy ortalarında bu yere Ä°saköyü adını kor ve yerleÅŸirler. ‘Ä°sa LUVÄ° Dilinde göçebe yer adıdır’.
1520 Tahrir tesbitlerinde çevrede ‘Kışla – EÅŸikte - Eriski ve Ödek de Ä°saköyü ile birlikte köy olarak kayıtlara geçer ve vergilendirilir. 17 yy dan itibaren bu köyler yerlerini yaz bahçe evi olarak kor ve Ä°saköyü de toplanır büyük bir Türkmen köyü olarak önemini korur.
Günümüzde Ä°saköyü (Miçiler-Şıhlar –Karahıdırlılar-Kürtler- ve en aÅŸağı mahallede BeÄŸler’, bu kabilelerden oluÅŸmaktadır.
Ayrıca, Kavlaklar – AvÅŸarlar- Kalhanlılar- Karamöğler- Besleme ailesi- dışında bir çok aile de lagap ve soy isimleriyle 17 yy dan itibaren gelip günümüzde de köy halkı olarak ikamet etmekteler;
UÄŸurlular - Alplar - Yıldırımlar –Mengüçler – Erenler- Çakırlar – Karaslanlar – Demiralplar
Ardıçlar –Çakmaklar – Gökler – Ä°zciler – Kaymazlar – Kayalar – Ercanlar – Özdemirler – Öztürkler – Işıklar – Yalçınlar – YalçınoÄŸulları – Baykanlar – Gedikler – OÄŸuzlar – Turgutlar – Uçmaklar – Sarılar – Sarıgüller – Dincerler – ErtaÅŸlar- Kutlarlar - Kılıçlar – Åžahinler – Ãœnallar – Aslanlar – Karamanlar – Çakmaklar – AvÅŸaroÄŸulları – ÖzdeÅŸerler – Aksoylar – Korkmazlar. Olarak ikametleri devam eder.
Ayrıca; Köy sınırları içerisinde eski tarihi MÖ. Ait Höyük ve köyün oluÅŸumundan sonra da iki yatır ‘Kani Baba ve Divana’ ziyarete açıktır.
Ä°saköyü kurulduÄŸunda BeÄŸlerin yaptırdığı Selçuklu modeli ‘Kemer Kubbeler aÅŸağı ÇeÅŸme’ dışında, köyün üst kuzey doÄŸusunda dere içinde ‘Hüsne Zulal ÇeÅŸmesi’ Miçilerden Bekir efendinin yaptırdığı ‘Yukarı ÇeÅŸme’ bilinen ve göze görünen eserlerdir.
Köyün Coğrafi Yapısı; İsaköyü doğasal olarak az da olsa engebeli olup doğusunda Ali Ağa çayı ile kesişir. Batısı ve güneye doğru ilk görünüşte çıplak bir ova görünümünde olsa da, genellikle su elde edilen yerlerde yetiştirilmiş bir çok kayısı bahçesine rastlamak mümkün.
DoÄŸusunda ‘Yazıbaşı – Batısında AÅŸağı Sülmenli – Güneyde Morhamam ve Gümüşlü – Kuzeyinde Karahöyük – KuzeydoÄŸusu Yamaç – Kuzeybatısı Arguvan Merkez ile bitiÅŸiktir.
Tarımda da ilerlemiş olan İsaköyü lüler işlerini moderin iş makineleriyle yapmaktalar.
Okuma oranı da yüksek olan İsköyü cumhuriyet döneminde bilhassa çok sayıda ve bölümde üniversite mezunu yetiştirmiş. İlçenin nüfus ve ekonomide de güçlü bir köy olarak da bilinir.
Alıntı; OÄŸuzları Uzantısı Arguvan’ın Ä°sa Köyü -Ali RIZA UÄžURLU-
 |
