Evvel Ben De Yücelerde Gezerdim – Karacaoglan


Evvel ben de yücelerde gezerdim
Şimdi enginlerde akan ben oldum
Süren sürdü o yavrunun sefasın
Kahrını cefasın çeken ben oldum

Yüce dağda bir bölücek kar idim
Garbi değdi erim erim eridim
Evvel muhabbetli yarim ileydim
Şimdi köşelerde bakan ben oldum

Dolaştırdın beni Urum’u Şam’ı
Bilmez o cahıllar terkeder seni
Evvel gül dalında beklerdin beni
Şimdi hardal gibi kokan ben oldum

Karac’oğlan böyle oldu bu işler
Oturmuş sevdiğim hasbale başlar
Bir konak yaptırdım kavım kardaşlar
Çekip ilk direğin yıkan ben oldum

Karacaoğlan

Karaca Oğlan – Bütün Şiirleri, Cahit Öztelli, s.148-149

Ey Hocam Karışma (Bir Softaya) – Aşık Veysel


Ey hocam karışma Hikmetullaha
O derya derindir giren boğulur
Allah birdir inanmışız Allaha
İki diyen o dergahtan kovulur

Aslım Türktür Elhamdüllah müslüman
Şükür Amentüye etmişiz iman
Kalbime yaraşmaz şirk ile güman
Kalbimiz nur ile dolu sayılır

Karışma hikmete halini konuş
Müşkülat var ise üstad bul danış
Bu sırrın aslına eren olmamış
Bir ermiş var ise veli sayılır

Sen m’attın dünyanın temel taşını
Ne bilirsin yaradanın işini
Görsene dünyanın yürüyüşünü
Burda söyle Vaşington’da duyulur

Yürü ileriye bakma geriye
Nasıl işler bakmaz mısın arıya
Nar d’Allahın nur d’Allahın nuriye
Cehennem yobazın yolu sayılır

Cahil ile sohbet etmek zor olur
Kulağı sağırdır gözü kör olur
Her sözünde kavga niza var olur
Cahiller dikenli çalı sayılır

Yetişmiycek yere elin uzatma
Ben bilirim diye halkı aldatma
Manasız mantıksız kem laf sarfetme
Boş sözler kavganın dili sayılır

Baykuş gibi durup durma yuvada
İnsanlar kuş olmuş gezer havada
Giriş Veysel kollarını sıva da
Çalışan Allah’ın kulu sayılır

Aşık Veysel
Şarkışla

Dostlar Beni Hatırlasın – Aşık Veysel, Hayatı ve Bütün Şiirleri, İnkılâp Yayınevi – 2001, s.207-208

Çıktım Yücesine Seyran Ederken 2 – Karacaoglan


Çıktım yücesine seyran ederken
Engininden abaz abaz il gider
Şol giden illerde gördüm bir gelin
Kadir Mevla’m daha neler halk eder

Telli mahramasın atmış başına
Kudret kalemini çekmiş kaşına
Bir güzel de düşemezse eşine
Ah çektikçe yüreğinden kan gider

Telli mahramasın atmış boynuna
Kendi güzelliğin çekmiş aynına
Bir gececik misafirim koynuna
Ne olursun sermayenden nen gider

Kaldırdın mı sen perdeyi yüzünden
Çıkarttın mı gayrıları gözünden
İkrar verdin neye döndün sözünden
Yalancıda iman kalmaz din gider

Karac’oğlan der ki yanan tutuşur
Siyah zülfün mah yüzünde karışır
Gözün durmaz gözüm ile erişir
Şol kirpikler birbiriyle cenk eder

***

Sarı Defterdekiler: Folklor Derlemeleri,
Yaşar Kemal, Birinci Basım, s. 23’de eserin
bir benzeri şu şekilde aktarılmaktadır

Ah ala gözlerin sevdiğim dilber
Seninle de sohbetimiz yan gider
On beşinde de yavru güzel sevmeyen
Dünyasına hayvan gelmiş bön gider

Telli mahramasın atmış başına
Kudret kalemini çekmiş kaşına
Bir yiğit de düşemezse eşine
Ah çektikçe yüreğinden kan gider

Telli mahramasın atmış boynuna
Kudret kalemini çekmiş aynına
Bir gececik mihman olsam koynuna
Say ki dilber sarmayınan nen gider

Utanma perdeyi kaldır yüzünden
Ben garibi çıkarttın mı gözünden
Sen meyil verdin de döndün sözünden
Yanlacında iman kalmaz düz gider

Karacaoğlan ah eder yanar erişir
Siyah zülfün mah yüzüne karışır
Durmaz gözün gözümüze erişir
Kirpiklerin kaşın ile cenk eder

Karacaoğlan

Karaca Oğlan – Bütün Şiirleri, Cahit Öztelli, s.219

Deli (Çeşit Çeşit Deli Vardır) – Aşık Mahzuni Şerif Türkü Sözleri


Çeşit çeşit deli vardır dünyada
Ala deli, kızıl deli, mor deli
Deli ile sohbet etmek kolay mı
Aksi deli, sakar deli, tor deli

Bir deliye sen delisin denilmez
Zehirler yenilir, deli yenilmez
Elden ele konulup ta alınmaz
Uyuz deli, yalaz deli, kör deli

Mahzuni şaşmıştır deli elinden
Sakın gitmen delilerin yolundan
Deliler ayırır Hak’kı kulundan
Canan deli, Merdan deli, Pir deli

Aşık Mahzuni Şerif
Afşin

Metin (Çağlayanın Alemi) – Aşık Mahzuni Şerif Türkü Sözleri


Çağlayanın alemi
Çaresizin selamı
Metin’im şehit olmuş
Kana batmış kalemi

Yaz Metin’im gene yaz
Yüreciğin var olsun
Sana vuran zalimin
Kolu kökten kırılsın

Panzer gelir uzaktan
Düdügün çala çala
Metin’im can veriyor
Gözleri dola dola

Yaz Metin’im haberin
Artık olan oldu de
Vay benim memleketim
Bak kimlere kaldı de

Mahzuni yanar ağlar
Eli kalem tutana
Hani söz vermiştiniz
Ankarada yatana

Yaz Metin’im haberin
Yüreciğin var olsun
Sana vuran zalimin
Eli kolu kırılsın

Aşık Mahzuni Şerif
Afşin